Категория: Հայերեն էջեր

ԵՐԿՈՒ ԴԻՏՈՂՈՒԹՅՈՒՆ ՀԱՅԵՐԻ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

Այս հոդվածը տպագրվել է Աթենքի «ՀԱՅԱՍՏԱՆ» թերթում, թիվ 10, 15 մայիսի 2002,  էջ 12:   Այն այժմ էլ արդիական է: Ներկայացնում եմ աննշան փոփոխություններով:


Երբ ամեն անգամ, խոսք է գնում հայերի ցեղասպանության ճանաչման մասին, թուրքական շրջանակները, խուսափելով հարցի ծավալումից, պնդում են, թե այդ հարցով թող զբաղվեն պատմաբանները:

 Ի՞նչ նպատակ են հետապնդում նրանք:

 ա. Նրանք ուզում են խնդիրը տեղադրել մի փոքր շրջանակի մեջ (սկյուռիկը  վանդակում): Քանի –որ պատմական ուսումնասիրությունները մատչելի են միայն նեղ շրջանակներին, հայերի ցեղասպանության իրողությունը, նրանց կարծիքով, չի ստանա լայն արձագանք և աստիճանաբար դուրս կգա շրջանառությունից:

 բ. Հարցը պատմաբաններին հանձնելով՝ թուրք դիվանագետներն ու քաղաքական գործիչները հույս ունեն, որ թուրք պատմաբանները, որոնք պատմության հմուտ կեղծարարներ են, զանազան հնարքներով, իրադարձությունների կամայական  մեկնաբանություններով, փաստերի աղավաղմամբ և այլ միջոցներով հայերի ցեղասպանությունը կդաձնեն մի աննշան երևույթ: Միաժամանակ, որոշ ոչ թուրք պատմաբանների (ամերիկացի, եվրոպացի և այլն) պատվիրելով հարցի՝ իրենց ձեռընտու շարադրանքը՝  ստեղծել պատրանք, թե ցեղասպանությունը մերժում են նաև «անշահախնդիր» եվրոպացիներն ու ամերիկացիները: Ցավով պետք է նշեմ, որ նման պատմաբանների մեջ կան նաև հայեր, որոնց ես կանվանեի «հայոց պատմության վասակներ»:

Իսկ Հայաստանի պատմաբանները կամ կլռեն, կամ էլ նրանց ձայնը կխճճվի պինգվինազգեստ դիվանագետների հյուսած սարդոստայնի մեջ:

 Հրեական (իսրայելական) դիվանագիտական շրջանակները, այն հարցին, թե ինչու՞ ցեղասպանության ենթարկված ժողովրդի պետությունը չի ճանաչում հայերի ցեղասպանությունը, պատասխանում են, որ հրեաների ողջակիզումը ծրագրված և կազմակերպված էր, ուստի իսկական ցեղասպանություն էր, հրեաներն այդ առումով բացառիկություն են, իսկ հայերին պարզապես կոտորել են:

 Ի՜նչ երանելի բացառիկություն՝ հրեաների և թշվառ մխիթարություն՝ հայերի համար:

  Չմեկնաբանելով այդ հայտարարությունների քաղաքական նպատակաուղղվածությունը՝ ուզում եմ հրեա քաղաքագետներին և դվանագետներին խորհուրդ տալ՝  չհնարել ցեղասպանության նոր բնորոշում, քանի-որ ցեղասպանությունն արդեն բնորոշված է ՄԱԿ-ի 1948 թ. հատուկ կոնվենցիայով: Կոնվենցիան նշում է. ցեղասպանություն համարվում են այն գործողությունները, որոնք կատարվում են որևէ ազգային, ցեղային կամ կրոնական խմբի լիակատար կամ մասնակի ոչնչացման մտադրությամբ (հոդված 2):

 Ցեղասպանության գործողություններ են համարվում.

 ա. նշված խմբերի սպանությունը,

 բ.  նշված խմբերին մարմնական լուրջ վնասվածք կամ մտավոր խանգարում պատճառելը,

գ. Այնպիսի կենսապայմանների ստեղծումը, որոնց նպատակն է նշված խմբերի լիակատար  կամ մասնակի ոչնչացումը,

դ. ծննդաբերության կանխման միջոցները,

ե. Երեխաների հանձնումը մի խմբից մյուսին:

  Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ այդ հինգ կետում նշված հանցագործությունները կիրառվել են շատ ժողովուրդների, այդ թվում, մեծ չափերով՝ հրեաների նկատմամբ: Եվ ես առիթ եմ ունեցել գլուխս խոնարհելու նրանց հիշատակի առջև:

Բայց պետք է հիասթափեցնեմ իմ ընդդիմախոսներին. Այդ հինգ կետում նշված հանցագործությունները, ցավոք, կիրառվել են հայերի նկատմամբ՝ դեռևս առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ, ընթացքում (առավել լայն չափերով) և հետո: Ուզում եմ նաև լուսավորել հրեա անտեղյակ քաղաքագետներին և դիվանագետներին. հայերի ցեղասպանությունը ծրագրված և կազմակերպված էր հրեականից ոչ վատ, եթե ոչ՝ ավելի լավ:

Ժամանակ խնայելու նպատակով ես օրինակներ չեմ բերի, բայց խորհուրդ կտամ աչքի անցկացնել հայերի ցեղասպանության ծրագրված և կազմակերպված լինելու հարյուրավոր վկայություններից միայն երեքը.

 ա. Մևլան Զադե Ռիֆաթ, «Օսմանյան հեղափոխության մութ ծալքերը և Իթթիհադի հայաջինջ ծրագիրը» (արաբատառ թուրքերեն, Հալեպ, 1929),

 բ. «Հայերի ցեղասպանությունը Օսմանյան կայսրությունում», փաստաթղթերի և նյութերի ժողովածու (ռուսերեն, 2-րդ հրատ., Երևան, 1982, հայերեն, Երևան, 1991),

գ. The Memoirs of Naim Bey, Turkish Oficial Documents Relating to the Deportations and Massacres of Armenians.Compilend by Aram Andonian, 1920):

Ի միջի այլոց, հրեա դիվանագետնե՛ր, Մևլան Զադե Ռիֆաթի հիշողությունները  կարդացեք առավել ուշադիր, այնտեղ հետաքրքիր դիտողություններ կան հրեաների մասին, որոնք չեմ կարծում, թե կհավանեք:

 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանությունը՝ հայերի ցեղասպանւթյունը, չստացավ իր գնահատականը և հետագայի ճիվաղներին ոգևորեց նոր չարագործությունների:

  1939 թ. օգոստոսի 22 –ին  (երեքշաբթի օրը) Հիտլերը, Վերմախտի բարձր հրամանատարության առջև ելույթ ունենալով, մասնավորապես նշել է. «...պատերազմի նպատակը որոշակի բնագերի ձեռքբերումը չէ, այլ հակառակորդի ֆիզիկական բնաջնջումը...: Այսօր ո՞վ է խոսում հայերի ոչնչացման մասին»:

  Եթե համեմատելու լինենք երկու ցեղասպանություները (թեև սադիզմ է, բայց ես հետևում եմ իմ ընդդիմախոսներին), ապա պետք է արձանագրենք, որ հրեաներին կոտորում էին իրենց երբեմնի և այժմյան հայրենիքից հազարավոր մղոններ հեռու գտնվող երկրներում, իսկ հայերին կոտորում էին իրենց իսկ հայրենիքում..., եթե հրեաներից խլում էին ունեցվածքը, կյանքը, ապա հայերից խլում էին ունեցվածքը, կյանքը և հայրենիքը...

 Եթե հրեա մեծ պատմագիր Հովսեպոս Փլավիոսը ապրեր մեր ժամանակներում, հավանաբար կասեր. «Հրեշավոր է տեսնել, թե ինչպես դեպքերի նկատմամբ եղած ճշմարտությունը շեղվում է ճանապարհից, մինչդեռ հրեա որոշ քաղաքագետներ և դիվանագետներ, լսելով միայն կեղծիք և հերյուրանք, անգիտակ են իրական դեպքերին»:

 Վերջացնելով ուզում եմ ասել թուրք և հրեա որոշ դիվանագետներին և քաղաքագետներին՝ ձեր կողքին կան ազնիվ թուրք և հրեա մտավորականներ, որոնց ես իմ շնորհակալությունն եմ հայտնում ազնվության և համարձակության համար, իսկ դուք մի արեք ուրիշին այն,  ինչը չեք ցանկանում ձեզ:

 Գրեց՝ Ս. ՍԱՅԱՍ

 

Обсудить у себя 0
Комментарии (0)
Чтобы комментировать надо зарегистрироваться или если вы уже регистрировались войти в свой аккаунт.

Войти через социальные сети:

kerkyra
kerkyra
сейчас на сайте
Читателей: 3 Опыт: 0 Карма: 1
Теги
asala hайк наhапет γενοκτονία γενοκτονία αρμενίων ιατρικά μαντελσταμ ναγκόρνο καραμπάχ «νέμεσις»... οι ελεύθερες ρίζες ουσίες τα αντιοξειδωτικά φυτικές ίνες абхазия осетия адонц айк нахапет ани армянская энциклопедия армянские мстители арцах батыев вандализм церковь великая армения венизелос галерея подонков геноцид геноцид армян в азербайджане гостеприимство армян детская кровать ереван законопроект о криминализации отрицания геноцида западная армения изобретения армян «карабахский вопрос» каро пайлан левон мелик-шахназарян лжеучёный михаил мейер макрон мовсес хоренаци музей геноцида наим бей национально-культурный геноцид ногалес операция «немезис» памятники армянской архитектуры пандухт первая христианская страна посол «азербайджана» пушкин рассказ русского офицера русский офицер светлана шмелева советский генерал сумгаит тацит уничтожение армянских рукописей фридман холокост холокост евреев яникян «ազերի» բաթըև հայկ նահապետ հերյուրանքներ պեր գարտոն տիգրան բ մեծ ցեղասպանություն
все 2 Мои друзья